FT: Να μην υποχωρήσει η Ελλάδα στο Eurogroup - Ψυχραιμία συνιστά στον Γιάνη Βαρουφάκη

FT: Να μην υποχωρήσει η Ελλάδα στο Eurogroup - Οι εναλλακτικές επιλογές και ο ρόλος της Χρυσής Αυγής

O στόχος των πλεονασμάτων είναι αδιανόητος για χώρες με τόσο υψηλά ποσοστά ανεργίας, όπως η Ελλάδα 

Ψυχραιμία συνιστά στον Γιάνη Βαρουφάκη τον έλληνα υπουργό Οικονομικών,  ο αρθρογράφος των Financial Times, Wolfgang Münchau, ο οποίος καλεί την ελληνική κυβέρνηση να παραμείνει αμετακίνητη στις θέσεις της και να ταχθεί ενάντια στην παράταση του υφιστάμενου προγράμματος, του μνημονίου. 
Ο αρθρογράφος προειδοποιεί ότι ο έλληνας υπουργός Οικονομικών θα αντιμετωπίσει «πολική ψυχρότητα» στην συνεδρίαση του Eurogroup από τους ομολόγους του στην Ευρωζώνη.
Πρόκειται για τον απεσταλμένο της πρώτης ελληνικής κυβέρνησης με δημοκρατική εντολή για αντίσταση στο άκρως δυσλειτουργικό καθεστώς του μνημονίου, το οποίο έχει αποδειχθεί «οικονομικά αστοιχείωτο» και «πολιτικά μη βιώσιμο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο βρετανός αρθρογράφος.
Εάν θέλει η Ευρωζώνη να επιβιώσει με τις σημερινές γεωγραφικές της διαστάσεις, αυτό το καθεστώς θα πρέπει να εγκαταλειφτεί.
Φυσικά, η εναντίωση της Ελλάδας στις ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρύβει σοβαρό ρίσκο.
Οι επιπτώσεις από μια αποτυχία εξεύρεσης συμφωνίας είναι πλήρως κατανοητές:
η Ελλάδα ρισκάρει μια οικονομική κατάρρευση και μαζί με αυτή, και μια αναγκαστική έξοδο από την Ευρωζώνη.
Το θέμα που βρίσκεται σήμερα επί τάπητος είναι η χορήγηση νέου δανείου στην Αθήνα για να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες για τους επόμενους μήνες.
Στην ουσία, το ζήτημα δεν είναι τα χρήματα αλλά το περιτύλιγμα, εξηγεί ο αρθρογράφος των FT.
Οι Έλληνες θέλουν ένα πρόγραμμα-γέφυρα με την έμμεση παραδοχή ότι τα προηγούμενα προγράμματα έχουν αποτύχει, ενώ οι ευρωπαίοι εταίροι υποστηρίζουν τη λιτότητα για ιδεολογικούς λόγους.
Τι πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση;
Θα πρέπει να μείνει ανυποχώρητη στη θέση της και να μην δεχθεί παράταση του υφιστάμενου προγράμματος, απαντά ο Münchau, εξηγώντας ότι ο στόχος των πλεονασμάτων που προβλέπει το μνημόνιο είναι αδιανόητος για χώρες με τόσο υψηλά ποσοστά ανεργίας.
Σύμφωνα με τον Wolfgang Münchau οι Έλληνες θέλουν ένα απλό δάνειο γέφυρα σε συνδυασμό με την αυτονόητη παραδοχή ότι τα προηγούμενα προγράμματα στήριξης έχουν αποτύχει. 
Άλλοι διαφωνούν.
Οι Γερμανοί υποστηρίζουν το πρόγραμμα λιτότητας για ιδεολογικούς λόγους.
Οι Πορτογάλοι είναι αντίθετοι σε οποιαδήποτε συμφωνία για την Ελλάδα, δεδομένου ότι έχουν υιοθετήσει όλα τα προγράμματα λιτότητας.
Και οι Λιθουανοί λένε: είμαστε ακόμη φτωχότεροι από ό, τι είναι οι έλληνες Γιατί θα πρέπει να τους βοηθήσουμε;
Λοιπόν, τι θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να κάνει;
Θα πρέπει να επιμείνει στην θέση της να μην δεχθεί τη συνέχιση του υπάρχοντος προγράμματος χρηματοδοτικής στήριξης.
Με τον τρόπο αυτό δεν θα δεσμεύεται από την αυτοκαταστροφική πολιτική όπως π.χ. να πετύχει 3% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα.
Για μια χώρα με τεράστια ανεργία, ένας τέτοιος στόχος είναι παραλογισμός.
Θα ήταν, το καλύτερα η Ελλάδα να αποχωρήσει από την ευρωζώνη.
Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, η Αθήνα θα πρέπει να προετοιμάσει ένα σχέδιο Β Αυτό δεν σημαίνει κατ 'ανάγκη την τυπική έξοδο της Ελλάδος από την ευρωζώνη, η οποία θα ήταν επικίνδυνη  επιλογή.
Υπάρχουν ευφυέστερες επιλογές.
Η πιο συνετή είναι η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος - όχι απαραίτητα χαρτονόμισμα -  περισσότερο θα λειτουργεί σαν ένα χρεόγραφο που εκδίδεται από την κυβέρνηση και που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ορισμένους σκοπούς.
Ορισμένοι οικονομολόγοι έόπως ο Robert Parenteau, οικονομολόγος των ΗΠΑ, πρότεινε αυτό που αποκάλεσε φόρος αναμονής που συνδέονται με την πορεία των φορολογικών εσόδων.
Υπάρχουν τέτοια μέσα στις ΗΠΑ σε κρατικό επίπεδο.
Ενεργούν ως πίστωση φόρου που επιτρέπει στις κυβερνήσεις να διαθέτουν δημοσιονομικό έλλειμμα μέχρις ότου ανακάμψει η οικονομία.
Με ένα τέτοιο μέσοη Ελλάδα θα μπορούσε να εγκαταλείψει την λιτότητα χωρίς να εγκαταλείψει το ευρώ.
Ο John Cochrane, ένας συντηρητικός οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, προτείνει  η ελληνική κυβέρνηση να εκδώσει  ηλεκτρονικό χρήμα, όχι κατ 'ανάγκην σε μετρητά που θα χρησιμοποιείται για να πληρωθούν συντάξεις και άλλες πληρωμές.
Τα IOUs όπως ονομάζονται θα εκπληρώνουν  μία από τις βασικές λειτουργίες του χρήματος θα αποτελούν  μέσο ανταλλαγής.
Θα μπορούν με αυτό το χρήμα να αγοράζουν τρόφιμα ή για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Η πιο επικίνδυνη εναλλακτική λύση θα ήταν το Grexit.
Αυτή είναι μια επιλογή που η  Ελλάδα θα πρέπει να αποφύγει επειδή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και....διασπαστική.
Το Grexit θα είναι δυνητικά πιο επικίνδυνο για την ίδια την ευρωζώνη γιατί θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες.
Πάντως το Grexit θα εξακολουθεί να είναι προτιμότερο από το status quo.
Το χειρότερο σενάριο θα ήταν για την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί την ήττα.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ συναινέσει...τότε πολιτικό θα φθαρεί και η Χρυσή Αυγή θα ακολουθήσει, οι πολίτες θα στραφούν στην Χρυσή Αυγή. 
Κατά την άποψη μου είναι προτιμότερο για την ευρωζώνη να εγκαταλείψει τις αποτυχημένες πολιτικές των τελευταίων πέντε ετών και να προχωρήσει σε νέες πολιτικές.
Εάν όλα αυτά αποτύχουν τότε για την Ελλάδα η καλύτερη επιλογή θα ήταν μια ημιέξοδος από το ευρώ με παράλληλο νόμισμα και με χρεοκοπία Είτε έτσι είτε αλλιώς, θα πρέπει να υψώσουν το ανάστημά τους, τη Δευτέρα οι έλληνες.

.

Τέλος σε κάθε πολτική επιστράτευση

Καταργείται η πολιτική επιστράτευση

Κοινή υπουργική απόφαση με την οποία καταργείται ο θεσμός της πολιτικής επιστράτευσης προωθούν οι αναπληρωτές υπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργος Κατρούγκαλος και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Δημήτρης Στρατούλης, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Από το νέο πλαίσιο θα εξαιρούνται τα έκτακτα περιστατικά και θέματα υγείας. Υπενθυμίζεται ότι είχαν δημιουργηθεί έντονες αντιδράσεις τα τελευταία χρόνια για την πολιτική επιστράτευση των υπαλλήλων της ΔΕΗ, των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης, των ναυτεργατών και των εργαζομένων στο Μετρό και τους ΟΤΑ. Ήδη, από τις πρώτες αποφάσεις της νέας κυβέρνησης ήταν η απόφαση άρσης της πολιτικής επιστράτευσης των εργαζομένων στις εταιρείες ΔΕΗ ΑΕ, ΑΔΜΗΕ ΑΕ και ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ, που υπέγραψε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μετά από εισήγηση του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτη Λαφαζάνη.  Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

To 60,6% των Ελλήνων βλέπει θετικά τη Κυβέρνηση - το 53,7% θεωρεί τον Αλέξη Τσίπρα καλύτερο από τους προκατόχους του

“Ψήφο εμπιστοσύνης” στην κυβέρνηση δίνει το 60,6%

Έρευνα της Κάπα Research για το "Βήμα της Κυριακής" δείχνει ότι οι πολίτες αντιμετωπίζουν θετικά τη νέα κυβέρνηση, ενώ αυξημένα είναι τα ποσοστά δημοτικότητας των νέων Υπουργών. Ποιος είναι ο πιο δημοφιλής.

Θετικά αντιμετωπίζει τη νέα κυβέρνηση το 60,6% των πολιτών, σύμφωνα με έρευνα της Κάπα Research για λογαριασμό του Βήματος της Κυριακής. Αισιοδοξία υπάρχει και για την τελική συμφωνία που θα πετύχει η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Σταθερά υπέρ του ευρώ οι πολίτες, υψηλή η δημοτικότητα των υπουργών.

Συγκεκριμένα, το 60,6% εγκρίνει ή μάλλον εγκρίνει το σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έναντι 37,1% που τον αποδοκιμάζει ή μάλλον τον αποδοκιμάζει.

Το 46,8% θεωρεί ότι η οικονομία θα είναι σε λίγο καλύτερη κατάσταση σε 12 μήνες. 

Το 21,3% θεωρεί ότι θα είναι περίπου ίδια, το 10,5% λίγο χειρότερη και το 7,9% πολύ χειρότερη.

Οι ερωτηθέντες είναι σταθερά υπέρ του ευρώ με ποσοστό 68,4%, έναντι 25,3% που τάσσεται υπέρ της επιστροφής στη δραχμή.

Σαφώς βελτιωμένη και η δημοτικότητα του Αλέξη Τσίπρα: το 53,7% τον θεωρεί καλύτερο ή μάλλον καλύτερο από τους προκατόχους του. Στον αντίποδα, το 34,6% τον θεωρεί χειρότερο ή μάλλον χειρότερο.

Σε δημοτικότητα, πρώτος ο αντιπρόεδρος Γιάννης Δραγασάκης (70,7%), ακολουθεί ο Γιάνης Βαρουφάκης (68%), ο Παναγιώτης Κουρουμπλής (63,3%), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης (60,1%), ο Γιώργος Σταθάκης (59%), ο Νίκος Παππάς (57,7%), ηΈλενα Κουντουρά (56,5%), ο Γιώργος Κατρούγκαλος (54%), ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (53%) και ο Νίκος Κοτζιάς (52,3%).

* Η έρευνα έγινε το διάστημα 11-12 Ιανουαρίου 2015 σε δείγμα 1.105 ατόμων από όλη τη χώρα.

Πηγή: in.gr

.

Tι κερδίσαμε στη Σύνοδο Κορυφής

Που υποχωρήσαμε και τι κερδίσαμε στη Σύνοδο Κορυφής: 

Οι 5 βασικές παραδοχές του νέου γύρου διαπραγματεύσεων

HuffPost Greece  |  

Τα τεχνικά κλιμάκια Αθήνας και Βρυξελλών, υπό τον πρόεδρο του ΣΟΕ Γιώργο Χουλιαράκη και τον επικεφαλής του EuroWorkingGroup Τόμας Βίζερ, πιάνουν δουλειά. 

Θα πρέπει, μέχρι τη Δευτέρα να δημιουργήσουν ένα προσχέδιο ενός υβριδικού προγράμματος που γεφυρώνει μέρος του παλιού μνημονίου με το πρόγραμμα τις ελληνικής κυβέρνησης.

Δείτε τι έγινε στη Σύνοδο Κορυφής, λεπτό προς λεπτό

Ο Ζαν Πολ Γιούνκερ, έχει δώσει το πνεύμα της νέας μίνι διαπραγμάτευσης, κάνοντας λόγο για ακύρωση κάποιων «αντικοινωνικών μέτρων» και αντικατάσταση τους από ισοδύναμα. Οι Ευρωπαίοι δέχονται καταρχήν τις αλλαγές που έχει εξαγγείλει η ελληνική κυβέρνηση για την αύξηση του κατώτατου μισθού και το ασφαλιστικό. Αντίστοιχα, η ελληνική πλευρά δεν απορρίπτει όπως πριν τις ιδιωτικοποιήσεις, επικαλείται όμως αυστηρές προϋποθέσεις.

Η αναλογία 70-30 θα τηρηθεί, και θα εξεταστούν τα ισοδύναμα.

Οι βασικές παραδοχές των νέων συζητήσεων

1. Χαλάρωση λιτότητας με πρόβλεψη για πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% (από 4,5% που ζητούσε η τρόικα)
2. Απόσυρση «αντικοινωνικών» μνημονιακών μέτρων όπως οι αλλαγές των συντελεστών του ΦΠΑ, μειώσεις στο ασφαλιστικό, απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων. 
3. Αποδοχή μέτρων ανακούφισης της κοινωνίας και της αύξησης του κατώτατου μισθού
4. Η ελληνική πλευρά βάζει νερό στο κρασί της στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Ωστόσο επικαλείται αυστηρές προϋποθέσεις
5. Προτεραιότητα η πάταξη της φοροδιαφυγής. Οι εταίροι θα προσφέρουν τεχνική βοήθεια για τη βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών.

Το μνημόνιο έφυγε κατά 30%, η Τρόικα;

Η τρόικα δεν θα λειτουργεί πλέον ως επιθεωρητής- ελεγκτής των Υπουργείων. Ωστόσο οι τροϊκανοί είναι αυτοί που θα κάτσουν στο τραπέζι μαζί με την ελληνική τεχνική επιτροπή.
Όπως φαίνεται μέχρι στιγμής, οι τεχνικές επιτροπές θα πρέπει να βρουν τεχνικά προσχήματα για μια καταρχήν πολιτική πρώτη συμφωνία. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να φανεί ότι και οι δύο πλευρές τιμούν τα πολιτικά προσχήματα. Αυτή θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός έντιμου συμβιβασμού.

.
πηγή, Huffinghtonpost.gr

Τα μαθηματικά πίσω από το τροποποιημένο ελληνικό σχέδιο

- Πρόσθετη χρηματοδότηση ΕΜΣ θα επιτρέψει στην ελληνική πρωτογενές πλεόνασμα για να μειωθεί στο 3% του ΑΕΠ

από Zsolt Darvas στις 11 Φλεβάρη 2015

-Την περασμένη εβδομάδα δημοσίευσε τη δική μου εκτίμηση του προσχεδίου Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης », και υποσχέθηκε να κάνει μερικούς υπολογισμούς που δείχνουν τις συνέπειες της. Ο κ Βαρουφάκης εγκατέλειψε την προηγούμενη ζήτηση κούρεμα του ΣΥΡΙΖΑ που καλωσόρισε ως ένα σημαντικό βήμα προς μια ελληνική συμβιβασμό, αλλά σημείωσε ότι ορισμένα στοιχεία του σχεδίου του δεν είναι εφικτή και αντ 'αυτού πρότεινε ορισμένα εναλλακτικά μέτρα, όπως ένα νέο πρόγραμμα ESM. Ενώ το σχέδιο του κ Βαρουφάκης είχε λάβει ψυχρά από τους εταίρους της ζώνης του ευρώ, οι πρόσφατες αναφορές των μέσων ενημέρωσης δείχνουν ότι ένας συμβιβασμός είναι στα σκαριά (βλέπε για παράδειγμα την έκθεση Eurointelligence εδώ ).

Σε αυτό το post θα παρουσιάσω κάποιες αριθμητικές προσομοιώσεις κάποιο σχέδιο.

Μπορώ να συγκρίνω τον αντίκτυπο των διαφόρων μέτρων με μια ενημερωμένη έκδοση του σεναρίου αναφοράς ενός μοντέλου που χρησιμοποιείται σε ένα blog post με Pia Hüttl πρόσφατα και σε ένα χαρτί με André Sapir και Guntram Wolff πριν από ένα χρόνο.

Θεώρησα τις ακόλουθες επιλογές:

1. Αποδελτίωση δανείων προς ΑΕΠ: δεν είναι γνωστό αυτή τη στιγμή τι είδους ΑΕΠ ευρετηρίασης Η ελληνική κυβέρνηση έχει κατά νου. Αν είναι «ουδέτερη», με την έννοια ότι δεν οδηγεί σε μια αναμενόμενη αύξηση για την Ελλάδα, τότε θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως ένα χρήσιμο ασφάλιση έναντι μελλοντικών σοκ του ΑΕΠ, αλλά δεν θα αλλάξει την αναμενόμενη πορεία του χρέους / ΑΕΠ.Ένα «μη-ουδέτερη» ευρετηρίασης (η οποία θα οδηγήσει σε μια αναμενόμενη αύξηση για την Ελλάδα) θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα μη διαφανή κούρεμα από τους πιστωτές και κατά πάσα πιθανότητα θα απορριφθεί. Ως εκ τούτου, κατά τους υπολογισμούς μου παρακάτω, δεν θεωρώ κανένα αντίκτυπο μιας πιθανής ΑΕΠ ευρετηρίασης για την αναμενόμενη πορεία του χρέους / ΑΕΠ.
   
2. Εναλλαγή ελληνικά ομόλογα της ΕΚΤ και των ΕθνΚΤ σε διαρκή ομόλογα: όπως ανέφερα, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ισοδύναμη με τη νομισματική χρηματοδότηση και, ως εκ τούτου παράνομη.Αντ 'αυτού, προτείνει τη θέσπιση ενός νέου προγράμματος ΕΜΣ για την Ελλάδα με ένα πολύ μεγάλο δάνειο ωριμότητα και χρησιμοποιώντας αυτό το δάνειο για να αγοράσει πίσω ΕΚΤ / εκμεταλλεύσεις ΕθνΚΤ (ή να τους ξεπληρώσει όταν ωριμάσουν). Στους υπολογισμούς μου κάτω θεωρώ αποτελέσματα μέχρι το 2030, και δεν αναλαμβάνουμε καμία αποπληρωμή του νέου δανείου ΕΜΣ από την ημερομηνία αυτή. Ως εκ τούτου, για τους υπολογισμούς μου, δεν έχει σημασία αν το δάνειο ΕΜΣ έχει ένα άπειρο ωριμότητα (που αντιστοιχεί στο «διαρκή δεσμό" πρόταση του κ Βαρουφάκης) ή ένα μακρύ αλλά πεπερασμένη ωριμότητα με περίοδο χάριτος τουλάχιστον μέχρι το 2030 (παρόμοια με ορισμένα από τα υφιστάμενα δάνεια προς την Ελλάδα).
   
3. Το νέο πρόγραμμα ESM θα μπορούσε να έχει ένα μεγαλύτερο όγκο, προκειμένου να ξεπληρώσουν τα πιο ακριβά δάνεια του ΔΝΤ νωρίς.
   
4. Παράταση των προθεσμιών λήξης των υφιστάμενων ζώνης του ευρώ δάνεια (EFSF και ελληνική Δανειακής Διευκόλυνσης) από 10 χρόνια και την εξάλειψη των 50 μονάδων βάσης διάδοση της ελληνικής δανειακής διευκόλυνσης μπορεί επίσης να θεωρηθεί.

• Ο κ Βαρουφάκης πρότεινε 1-1,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος του ΑΕΠ, αρκετά κάτω από τους στόχους του προγράμματος της Τρόικα. Στις προσομοιώσεις μου να εξετάσουν δύο επιλογές: 1,5% και 3% του ΑΕΠ.

Τα βασικά ερωτήματα:

1. Υπάρχουν στοιχεία 2, 3 και 4 ανωτέρω, επαρκούς για αντίβαρο τον αντίκτυπο των μικρότερων πρωτογενών πλεονασμάτων του λόγου χρέους / ΑΕΠ;
   
2. Πόσο αυτές οι επιλογές θα καθυστερήσει την αποπληρωμή των δανείων της Ευρωζώνης;

Η μεγαλύτερη δυσκολία στην απάντηση αυτών των ερωτημάτων είναι η ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων της ανάπτυξης ενός μικρότερου πρωτογενές πλεόνασμα. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η λεγόμενη δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι υψηλή σε περιόδους ύφεσης (βλέπε για παράδειγμα Dell'Erba κ.ά., 2014 ), και σύμφωνα με την πρόβλεψη Χειμώνας 2015 που δημοσιεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την περασμένη εβδομάδα, το ελληνικό παραγωγικό κενό αναμένεται να είναι -6% του δυνητικού ΑΕΠ το 2015 (παρά την αναμενόμενη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,5%). Ένα χαμηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί να επηρεάσει τις προσδοκίες με διάφορους τρόπους (για παράδειγμα θετικά, αν η μείωση του πλεονάσματος θεωρείται ως ένα κατώτερο διαρροή για την οικονομία, ή αρνητικά, εάν αυτό θεωρείται ως απειλή για τη δημόσια βιωσιμότητα του χρέους) με σχόλια σχετικά με τη μελλοντική αύξηση του ΑΕΠ .

Ο συνολικός αντίκτυπος είναι αρκετά αβέβαιο. Στην προσομοίωση μου χρησιμοποιώ ένα "καθαρό" δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής (δηλαδή ένας πολλαπλασιαστής που θα λαμβάνει υπόψη τα έσοδα που παράγουν αντίκτυπο της δημοσιονομικής επέκτασης), όπως υπολογίζεται από Dell'Erba κ.ά. (2014 ): οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης ύφεσης, οι πέντε -year σωρευτική πολλαπλασιαστής είναι 2. χάρτες τους δείχνουν ότι υπάρχουν κάποιες επιπτώσεις αργότερα πάρα πολύ, οπότε υποθέτω ότι από το 10 ^ο έτος, η σωρευτική πολλαπλασιαστής είναι 2,5. Ο πολλαπλασιαστής εκτίμηση του Dell'Erba et al (2014) θεωρεί ότι το πραγματικό ΑΕΠ και την ταχύτερη πραγματική ανάπτυξη μπορεί να έχει επίδραση στον πληθωρισμό, έτσι ώστε η συνολική επίδραση του ονομαστικού ρυθμού ανάπτυξης μπορεί να είναι μεγαλύτερο. Ωστόσο, δεν θεωρώ αυτό το αποτέλεσμα, επειδή η Ελλάδα έχει υψηλό ποσοστό ανεργίας και θα πρέπει να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των τιμών της. Στο παράρτημα Ι καταγράφει σιωπηρή ποσοστά ονομαστικής αύξησης του ΑΕΠ.  

Επιτρέψτε μου επίσης να σημειωθεί ότι, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής δημόσιου χρέους ανήκει σε μη μόνιμους κατοίκους, η μείωση του πλεονάσματος πρωτογενή προϋπολογισμό και ως εκ τούτου μια πιο αργή αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους θα σήμαινε ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει ένα μικρότερο εμπορικό πλεόνασμα για να κρατήσει το ισοζύγιο πληρωμών της υπό έλεγχο .

Τα στοιχεία που ακολουθούν δείχνουν τα αποτελέσματά μου. Ας ξεκινήσουμε με την περίπτωση, όταν το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού μειώνεται, αλλά δεν υπάρχει ακόμη επίσημη υποστήριξη προς την Ελλάδα: οι σημερινές επίσημες δάνεια που επέστρεψε όπως είχε προγραμματιστεί και το χρηματοδοτικό κενό πληρούται με δανεισμό από την αγορά με επιτόκιο περίπου 5% ( βλέπε παράρτημα).Σύμφωνα με το Σχήμα 1, ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3% δεν θα κάνει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με το βασικό σενάριο όσον αφορά το δείκτη χρέους / ΑΕΠ, αλλά ένα πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% θα οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερη αναλογία χρέους / ΑΕΠ. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις, η Ελλάδα θα πρέπει να δανειστεί περισσότερα από τις αγορές: αντί της ήδη αρκετά μεγάλο € 45 billon αγορά δανεισμού ανάγκη μέχρι το 2020, σε σενάριο μας, η Ελλάδα θα πρέπει να δανειστεί € 66 δισεκατομμύρια, αν το πρωτογενές πλεόνασμα μειώθηκε σε 3 % και € 87 δισεκατομμύρια, αν μειώνεται σε 1,5%. Δεν νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό ότι οι αγορές θα χρηματοδοτήσει Ελλάδα σε τέτοιες ποσότητες (και ακόμη περισσότερο μετά το 2020) σε προσιτές τιμές.

Σχήμα 1: σενάρια χρέους / ΑΕΠ για την Ελλάδα: Κάτω πρωτογενές πλεόνασμα, καμία αλλαγή στο επίσημο δάνεια

 

Επιτρέψτε μου να συνεχίσω με τις διάφορες δυνατότητες δημόσιας στήριξης δανεισμού στην Ελλάδα, με την παραδοχή ότι οι κύριοι στόχοι πλεόνασμα δεν μειώνεται (Σχήμα 2). Ένα πιθανό μέτρο θα ήταν να παρατείνει τις προθεσμίες λήξης των υφιστάμενων δανείων της ζώνης του ευρώ (EFSF και διμερή) στην Ελλάδα για 10 χρόνια και να εξαλειφθούν οι 50 μονάδες βάσης εξαπλωθεί σε διμερή δάνεια. Μια άλλη επιλογή είναι να λάβει μια νέα και μεγάλη ΕΜΣ λήξης του δανείου για την αποπληρωμή των ελληνικών ομολόγων συμμετοχών της ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες όταν αυτές λήγουν. Μια άλλη επιλογή είναι να επιστρέψει το ΔΝΤ με μία κίνηση το 2015 από ένα νέο δάνειο ΕΜΣ. Σε ατομικό επίπεδο, τα μέτρα αυτά δεν θα αλλάξει το λόγο χρέους / ΑΕΠ σημαντικά σε σχέση με το βασικό σενάριο, αλλά ο συνδυασμός τους θα είναι σημαντικό, με τη μείωση του λόγου του χρέους σε 121 το 2020 και 74 το 2030 από τους αριθμούς αναφοράς της 124 και 85, αντίστοιχα. 

Σχήμα 2: σενάρια χρέους / ΑΕΠ για την Ελλάδα: Ίδιο (αρχική τιμή) πρωτογενές πλεόνασμα, διάφορα μέτρα της ζώνης του ευρώ για να βοηθήσει τη χρηματοδότηση

Επέκταση της διάρκειας των δανείων και νέων δανείων ΕΜΣ σημαίνει ότι η έκθεση των δανειστών της Ευρωζώνης προς την Ελλάδα είναι παρατεταμένη και / ή αυξημένη. Ο πίνακας 1 δείχνει ότι κατά το τρέχον σενάριο, η έκθεση της Ευρωζώνης θα μειωθεί σε 139 δισεκατομμύρια € έως το 2030, ενώ, εάν εγκριθούν τα τρία μέτρα χρηματοδότησης, θα αυξηθεί σε € 246 δισεκατομμύρια.

Πίνακας 1: Σύνολο Ευρωζώνης έκθεση στην Ελλάδα στα πλαίσια της εναλλακτικής επίσημη σενάρια χρηματοδότησης (€ δις)

Σημείωση: Η συνολική έκθεση είναι το άθροισμα των διμερών δανείων (η ελληνική δανειακής διευκόλυνσης), τα δάνεια του EFSF, ΕΚΤ και ΕθνΚΤ εκμεταλλεύσεις, 22.88% των δανείων του ΔΝΤ και τα πιθανά νέα δάνεια ΕΜΣ. 22,88% είναι το μερίδιο των μελών της ζώνης του ευρώ (χωρίς την Ελλάδα) στις ποσοστώσεις του ΔΝΤ.

Τέλος, το Σχήμα 3 εξετάζει την συνδυασμένη επίδραση των τριών επιλογών χρηματοδότησης και χαμηλωμένη πρωτογενές πλεόνασμα. Τα μέτρα χρηματοδότησης που εξέτασε δεν θα μπορέσει να αντίβαρο την επίπτωση της μείωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος σε 1,5% του ΑΕΠ, αλλά θα υπεραντιστάθμισε την επίδραση από τη μείωση της προς 3%. Αν το πρωτογενές πλεόνασμα 3% συνδυάζεται με ένα μόνο από τα τρία κύρια στηρίγματα της χρηματοδότησης, η προκύπτουσα σενάριο χρέους / ΑΕΠ γίνεται πολύ παρόμοια με τη γραμμή βάσης. Ως παράδειγμα, το Σχήμα 3 δείχνει την περίπτωση, όταν το πρωτογενές πλεόνασμα είναι 3% και μεταξύ των μέτρων χρηματοδοτικής στήριξης μόνο ένα νέο δάνειο ΕΜΣ χορηγείται για την αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ νωρίς.

Σχήμα 3: σενάρια χρέους / ΑΕΠ για την Ελλάδα: Κάτω πρωτογενές πλεόνασμα και πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη της ζώνης του ευρώ

 

Βασικά ερωτήματα που σχετίζονται με αυτό το σχέδιο

Ποια είναι η ουσία αυτής της συμφωνίας;

• Πέρα από το βραχυπρόθεσμο χρηματοδοτικό κενό, το οποίο μπορεί να γεμίσει με μία "συμφωνία γέφυρα», υπάρχει ένα πιο θεμελιώδες μέσο για μακροπρόθεσμο πρόβλημα: δανειστικά επιτόκια της αγοράς για την Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνει πολύ υψηλό, ακόμη και αν επιτευχθεί συμφωνία και με τον τρόπο αυτό τρέχουσες αποδόσεις της αγοράς πέσουν. Εάν η Ελλάδα παίρνει μόνο μια βραχυπρόθεσμη λύση, τα προβλήματα βιωσιμότητας του χρέους μπορεί να επιστρέψει σε λίγα χρόνια και στο μεταξύ η αβεβαιότητα που προκύπτει μπορούσε να συγκρατήσει την οικονομική δραστηριότητα.
  
• Ο ΕΜΣ είναι σε θέση να προσφέρουν δάνεια σε πολύ φθηνότερη τιμή από ό, τι στην αγορά. Κάποιος μπορεί να θεωρήσει ένα νέο πρόγραμμα ESM ως «ρίχνουν καλά χρήματα μετά από κακό", αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια: χωρίς να παρέχει ένα νέο δάνειο, οι προηγούμενων δανείων μπορεί πράγματι να στραφούν σε κακό, αλλά ένα νέο δάνειο θα μπορούσε να προστατεύσει τα προηγούμενα δάνεια.
  
• Η δύσκολη επιλογή των εταίρων της ζώνης του ευρώ αντιμετωπίζουν είναι αν θα βοηθήσει την Ελλάδα με νέα φθηνά δάνεια, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους και να ελπίζουμε ότι οι τρέχουσες και μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις της χώρας τις επόμενες δεκαετίες, ή δεν προσφέρει οποιαδήποτε νέα βοήθεια, η οποία θα αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο των ζημιών της τρέχουσας δάνεια. Η επιλογή θα είναι πιθανώς πολιτική.

Γιατί η Ελλάδα θα ζητήσει ένα νέο πρόγραμμα ESM που θα τις νέες συνθήκες που συνδέονται;

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει τα χρέη της χωρίς νέα χρηματοδότηση. Οι επιλογές του περιορίζονται:

• Στηριζόμενη στις αγορές θα είναι απλά πάρα πολύ ακριβά και ενδεχόμενη αύξηση των βραχυπρόθεσμων εκδόσεις γραμματίων δεν θα είναι μια μόνιμη λύση.
  
• Όπως ανέφερα, ανταλλάσσοντας ελληνικά κρατικά ομόλογα της ΕΚΤ που πραγματοποιήθηκε για διαρκή ομόλογα δεν θα λειτουργήσει.
  
• Μετά την αδέξια απόπειρα Ελλάδα την περασμένη εβδομάδα για να απειλήσει τους εταίρους της Ευρωζώνης, ζητώντας βοήθεια από τη Ρωσία, η ελληνική κυβέρνηση έχει πιθανώς συνειδητοποιήσει ότι αυτό είναι μια κακή ιδέα, η οποία θα έχει εκτεταμένες συνέπειες.
  
• Η μόνη λογική επιλογή είναι να πάρετε περισσότερη χρηματοδότηση από τους εταίρους της ζώνης του ευρώ.

Εάν η Ελλάδα πληρώνει το ΔΝΤ από ένα νέο δάνειο ΕΜΣ, τότε η κυβέρνηση μπορεί να κηρύξει την επιτυχία του στη στροφή προς τα κάτω την κακή φημισμένος Τρόικα. Ένα νέο πρόγραμμα ESM θα έρθει με νέους όρους που θα μπορούσε να περιλαμβάνει ορισμένα από τα σχέδια της κυβέρνησης, και έτσι θα μπορούσε να πωληθεί καλύτερα σε Έλληνες ψηφοφόρους.

Τι θα συμβεί αν δεν υπάρχει συμφωνία;

Ελλείψει μιας συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τους εταίρους της ζώνης του ευρώ, δύο σενάρια θα μπορούσαν να προκύψουν:

1. η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε προεπιλογή για ορισμένες από τις υποχρεώσεις του, που θα είχε ολέθριες συνέπειες και μπορεί να οδηγήσει σε Grexit (βλ νωρίτερα blogpost μας για το θέμα αυτό εδώ )?
   
2. η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αποτύχει, αναγκάζοντας νέες εκλογές, οι οποίες θα έχουν αβέβαια αποτελέσματα. Μια πιθανή νίκη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να οδηγήσει σε μια συμφωνία με τους εταίρους της ζώνης του ευρώ, αλλά μια νέα εκλογή θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε πολιτική παράλυση, η οποία θα μπορούσε και πάλι να οδηγήσει σε μια ελληνική χρεοκοπία και τις πιθανές ευρείες συνέπειες.

Πολλοί από προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επανεξεταστούν, και έχουν ήδη εγκαταλείψει ορισμένες από αυτές. Αλλά δεν θα παραιτηθεί από όλες τις υποσχέσεις τους. Είναι σαφώς προς το κοινό συμφέρον των εταίρων της ζώνης του ευρώ και η νέα ελληνική κυβέρνηση να βρει ένα λογικό συμβιβασμό.

Παράρτημα: Το μοντέλο και οι βασικές παραδοχές σενάριο

Το παράρτημα της blogpost γράψαμε με Pia Hüttl τον περασμένο μήνα παρουσιάζει την ουσία του μοντέλου μας. Εδώ έχω μόνο συγκρίνετε βασικό σενάριο μας με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ, και να καθορίσετε το πρωτογενές ισοζύγιο, την ανάπτυξη και το επιτόκιο της αγοράς υποθέσεις.

Το βασικό σενάριο για την αναλογία δημόσιου χρέους / ΑΕΠ είναι σχεδόν ίσο με τις προβλέψεις του Φεβρουαρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το 2015-16, και ελαφρώς πιο αισιόδοξη από Οκτώβριος 2014 προβολή του ΔΝΤ για τα έτη αυτά. Αυτή η διαφορά μπορεί να εξηγηθεί από τη μείωση των επιτοκίων και των αναμενόμενων μελλοντικών τιμές τους από Οκτώβριος 2014 - Φεβρουάριος 2015.

Σχήμα 4: βασικό σενάριο μας σε σύγκριση με την Επιτροπή Φεβρουάριος του 2015 και Οκτώβριος 2014 προβλέψεις για το χρέος του ΔΝΤ

Το βασικό σενάριο πρωτογενές ισοζύγιο σχεδιάστηκε ως εξής:

• 2015-16: Φεβρουάριος προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2015?
• 2017 έως 19: προβλέψεις του ΔΝΤ Οκτώβριος 2014?
• 2020-22: υποθέτουμε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα μειώνεται σταδιακά στο 3,1% του ΑΕΠ, το οποίο το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα για την επιτυχή ενοποίηση στις προηγμένες οικονομίες, όπως υπολογίζεται από τον Abbas et al (2013) ?
• 2026-2030: υποθέταμε μια σταδιακή μείωση έως 2% του ΑΕΠ.

Πιστεύουμε ότι η εναλλακτική λύση 3% και 1,5% του ΑΕΠ το πρωτογενές πλεόνασμα σενάρια όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Σχήμα 5: Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ), το σενάριο αναφοράς και εναλλακτικά σενάρια

Το βασικό σενάριο ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ είχε σχεδιαστεί ως εξής:

• 2015-16: Φεβρουάριος προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2015?
• 2017 έως 19: προβλέψεις του ΔΝΤ Οκτώβριος 2014?
• 2020-22: υποθέτουμε ότι η αύξηση των ονομαστικών μειώνεται σταδιακά στο 3,7% του ΑΕΠ, το οποίο είναι το Consensus Economics μακροπρόθεσμη πρόβλεψη για την ισπανική ανάπτυξη.

Το σχήμα 6 δείχνει την ετήσια σενάρια αύξησης του βασικού σεναρίου και τα σενάρια με τις μειωμένες πρωτογενών πλεονασμάτων.

Σχήμα 6: ποσοστό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ (% ετησίως), το σενάριο αναφοράς και εναλλακτικά σενάρια

Δεδομένου ότι η παρούσα και με βάση την αγορά οι προσδοκίες για τις αποδόσεις των ελληνικών επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις τρέχουσες εντάσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, δεν χρησιμοποιούν τις τρέχουσες αποδόσεις των ελληνικών. Σε προηγούμενη εργασία μας βαθμονομηθεί το επιτόκιο με το οποίο η Ελλάδα θα είναι σε θέση να δανείζεται από την αγορά με βάση τα αναμενόμενα ποσοστά της Πορτογαλίας ενδιαφέροντος (συν ένα υποτιθέμενο spread). Δυστυχώς πορτογαλική αποδόσεις δεν είναι διαθέσιμα για διάρκειες άνω των 10 ετών και ως εκ τούτου, επέλεξα να στηρίξει το ελληνικό επιτόκιο της αγοράς για τις αναμενόμενες γερμανικά επιτόκια. Συγκεκριμένα, υπέθεσα ότι αν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των δανειστών της ζώνης του ευρώ και την Ελλάδα, το 2015 το 6-ετή διάρκεια ελληνική επιτόκιο δανεισμού θα είναι 500 μονάδες βάσης πάνω από το γερμανικό επιτόκιο 6 ετών, η οποία εξαπλώθηκε σταδιακά μειώνεται στις 300 μονάδες βάσης από το 2030. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα αναμενόμενα επιτόκια για τη Γερμανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία και την υπόθεσή μας για την Ελλάδα. Η υπόθεσή μας σημαίνει ένα επιτόκιο περίπου 5 τοις εκατό σε νέο δανεισμό της αγοράς κατά τα επόμενα έτη, η οποία μπορεί να είναι υπερβολικά αισιόδοξες. Αν ναι, το όφελος από τη λήψη ενός προγράμματος ESM θα είναι μεγαλύτερο από το όφελος που έχω υπολογιστεί.

Σχήμα 7: Αναμενόμενες αποδόσεις των κρατικών ομολόγων 6 ετών Γερμανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία και την υπόθεση μας για την Ελλάδα

Σημείωση: «σιωπηρή» σημαίνει τις προσδοκίες της αγοράς για τα μελλοντικά επιτόκια, όπως προκύπτει από τη χρονική διάρθρωση των επιτοκίων, χρησιμοποιώντας δεδομένα της 6ης Φεβρουαρίου 2015.

-πηγή, Bruegel.org
.

Οι πρόσφατες προσπάθειες των Δυτικών ηγετών να εξασφαλιστεί μια διπλωματική επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία μπορεί να αποβούν μάταιες

Η αποκατάσταση της ειρήνης στην Ευρώπη

Των Dmitri Trenin, Marc Pierini, Andrei Kolesnikov Οι πρόσφατες προσπάθειες των Δυτικών ηγετών να εξασφαλιστεί μια διπλωματική επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία μπορεί να αποβούν μάταιες.  Έχοντας την έντονη υποστήριξη του Ρωσικού πληθυσμού, ο Vladimir Putin φαίνεται απρόθυμος να αλλάξει τη στάση του, ενώ η Αμερικανική κυβέρνηση σκέφτεται να στείλει φονικά όπλα για να βοηθήσει την κυβέρνηση της Ουκρανίας. Είναι δυνατόν να αποκατασταθεί το ειρηνικό, Ευρωπαϊκό status quo εν μέσω μιας τέτοιας, ταχέως αναπτυσσόμενης, εχθρότητας μεταξύ Ανατολής-Δύσης; Το Eurasia Outlook ζήτησε από τους εμπειρογνώμονες του Carnegie να παρουσιάσουν τις απόψεις τους. Dmitri Trenin, Διευθυντής, Carnegie Moscow CenterΌ, τι συμβαίνει στο Μινσκ και ό, τι εφαρμοστεί στη συνέχεια, δεν θα αποτελέσει μια διευθέτηση για την σύγκρουση στο Ντομπάς, πολύ λιγότερο, δε, για το γενικότερο θέμα της ασφάλειας στην Ευρώπη. Στην καλύτερη περίπτωση, είναι πιθανό να επιτευχθεί μια ανακωχή, η οποία ελπίζουμε ότι θα είναι μακροχρόνια, αλλά που θα προσφέρει ελάχιστες προοπτικές (επαν) ένταξης στην Ουκρανία ή στην ήπειρο ως σύνολο. Πράγματι, η εκεχειρία θα νομιμοποιήσει τις νέες διαιρέσεις, κατά μήκος των γραμμών της κατάπαυσης του πυρός στο Ντομπάς και την οιονεί πρώτη γραμμή ΝΑΤΟ-Ρωσίας στην Ευρώπη. Δεν θα υπάρξει ένα νέο Σιδηρούν Παραπέτασμα, να είστε σίγουροι, αλλά η επικοινωνία μεταξύ των Ρώσων και Δυτικών έχει, ήδη, γίνει δύσκολη, με τους ανθρώπους να μιλούν ουσιαστικά ο ένας μετά τον άλλον, όπως έδειξαν οι δημόσιες δηλώσεις κατά την πρόσφατη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Αυτή η νέα πραγματικότητα θα διαρκέσει για λίγο καιρό. Δύσκολο να πούμε πόσο καιρό και ακόμα πιο δύσκολο να προβλέψουμε πώς θα εξελιχθεί και πού θα καταλήξει. Η ευρείας συνεργασίας Ευρωπαϊκή τάξη που υπήρχε από το 1989 μέχρι το Φεβρουάριο του 2014 είναι παρελθόν. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση δεν αποτελεί μια ιστορική αναδρομή στο αδιέξοδο του Ψυχρού Πολέμου. Τα πράγματα είναι πλέον πολύ πιο ρευστά, υπάρχουν τόσες πολλές διαστάσεις που χρίζουν παρατήρησης: η οικονομία, η εσωτερική πολιτική, οι παγκόσμιες ισορροπίες, όλα αυτά σε ένα περιβάλλον πληροφόρησης το οποίο έχει καταστεί ένα έντονα ανταγωνιστικό πεδίο μάχης. Η παγκόσμια αταξία, για την οποία τόσοι ειδήμονες μιλούσαν για χρόνια, τελικά έφτασε στην Ευρώπη. Αντί για το φόβο μιας νέας Γιάλτας, ή για τα όνειρα ενός νέου Ελσίνκι, ήρθε η ώρα να εργαστούμε σκληρά για να βεβαιωθούμε ότι η επισφαλής εκεχειρία, αν επιτευχθεί, δεν θα διαλυθεί και οδηγήσει σε έναν ευρύτερο πόλεμο. Marc Pierini, Επισκέπτης ερευνητής στο Carnegie EuropeΥπό το πρίσμα μιας Ευρωπαϊκής ή Δυτικοευρωπαϊκής προοπτικής, η διατήρηση της ειρήνης στην Ανατολική Ευρώπη έχει γίνει η πιο φευγαλέα πρόκληση στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής στην πρόσφατη ιστορία. Οι λόγοι που προβλήθηκαν από τη Ρωσία ως αιτία του γιατί πρέπει να «υπερασπιστεί» τον εαυτό της έναντι της Δύσης και του ΝΑΤΟ φαίνονται εντελώς τεχνητοί και, πράγματι, οι διάφορες προσπάθειες για την αποκατάσταση της ειρήνης έχουν μέχρι στιγμής αποδειχθεί ότι είναι πλασματικές. Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι επιθυμεί την ειρήνη και φιλοξενεί τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, ενώ ταυτόχρονα προμηθεύει τους αντάρτες της Ανατολικής Ουκρανίας με βαρέα όπλα και στρατιώτες. Εν τω μεταξύ, η Ρωσία ακολουθεί μια πολιτική συστηματικής αντίθεσης προς τη Δύση με διαφορετικούς τρόπους. Η Ρωσική πολεμική αεροπορία συνέχισε την πολιτική της παρενόχλησης του Ευρωπαϊκού εναέριου χώρου για περισσότερο από ένα χρόνο τώρα. Η Ρωσία είπε ότι αναζητεί το δικαίωμα της καθιέρωσης στρατιωτικών βάσεων σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ, την Κύπρο. Η Ρωσία υποστηρίζει επίσης οικονομικά μια σειρά από πολιτικά κόμματα εντός της ΕΕ. Η Ρωσία έχει υποστηρίξει το Συριακό καθεστώς με όπλα και προμήθειες πυρομαχικών, για σχεδόν τέσσερα χρόνια, προκαλώντας μαζική αποσταθεροποίηση της περιοχής. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι να απορεί κανείς ότι η εικόνα της Ρωσίας στη Δύση έχει επιδεινωθεί ραγδαία. Ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός για τους Ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες είναι να συνεχίσουν την προσπάθεια να πείσουν τη Ρωσική ηγεσία ότι οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις είναι ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, οι χώρες της ΕΕ που είναι επίσης μέλη του ΝΑΤΟ βασίζονται στις υφιστάμενες διατάξεις για να προστατευθούν από την αναπόφευκτη επιθετικότητα. Andrei Kolesnikov, Ανώτερος Συνεργάτης και Πρόεδρος, του Carnegie Moscow Center΄s Russian Domestic Politics and Political Institutions ProgramΗ σύγχρονη αναδυόμενη παγκόσμια τάξη ουδεμία ομοιότητα έχει με το διπολικό σύστημα του παρελθόντος (σε ποιά περασμένης εποχή αναφέρεστε, αυτήν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης;) ή με αυτό μετά το «τέλος της ιστορίας» που σηματοδοτείται από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Ούτε η ενδεχόμενη εκεχειρία στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας πρόκειται να παράγει μια νέα παγκόσμια τάξη. Εν τέλει, ο υβριδικός πόλεμος εκεί είναι γεμάτος με επείγουσες ανάγκες και μπορεί να οδηγήσει στην αναζωπύρωση των εχθροπραξιών. Ως εκ τούτου, η Δύση είτε μπορεί να προχωρήσει σε κλιμάκωση της κατάστασης με τη Ρωσία, είτε να καταφύγει στον κατευνασμό της. Το πρώτο σενάριο θα οδηγήσει σε συνεχιζόμενες μάχες, ενώ το δεύτερο θα οδηγήσει σε ένα άλλο, όσο παροδικό και να είναι, «πάγωμα» της ενεργού φάσης της σύγκρουσης. Είναι σαφές ότι η Δύση δεν αντιμετωπίζει τον Vladimir Putin ως έναν εντελώς αξιόπιστο συνομιλητή. Η όλο και λιγότερο ευέλικτη θέση του δεν αφήνει καμία ευκαιρία για συμβιβασμό, έτσι οι Δυτικοί ηγέτες πρέπει, επίσης, να υιοθετήσουν μια πιο σκληρή στάση. Η κάθε πολιτική αντιπαράθεση, ή ακόμα και κάποια κοσμική διαφωνία μεταξύ δύο λαών υπαγορεύει μια τέτοια λογική. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διαπραγματεύσεις των Τεσσάρων της Νορμανδίας μπορεί να είναι μία από τις τελευταίες ευκαιρίες για να αποφευχθεί η αύξηση της αμοιβαίας αποξένωσης μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας. Όσο πιο ακραίες γίνουν οι κυρώσεις και η ρητορική, τόσο περισσότερο συσπειρώνονται οι απλοί Ρώσοι γύρω από το καθεστώς. Η απότομη επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών δεν έκανε κανέναν να δει τα πράγματα ρεαλιστικά, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Levada Center, στην πραγματικότητα αύξησε τόσο τα αρνητικά συναισθήματα των συμμετεχόντων προς τη Δύση, όσο και την υποστήριξή τους προς την ατρόμητη στάση των δικών τους ηγετών. Τον Ιανουάριο, το 69% των συμμετεχόντων πίστευε ότι η παλιά πολιτική πρέπει να συνεχιστεί, παρά τις κυρώσεις. Έτσι, ο μόνος τρόπος για την αντιμετώπιση της κατάστασης και την μείωση της οργής των απλών Ρώσων είναι να μαλακώσει το καθεστώς κυρώσεων. Από πολιτική άποψη, η Δύση δεν μπορεί να συμφωνήσει σε αυτό, γεγονός που καθιστά την κατάσταση πραγματικά απελπιστική.  - ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ: http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=59043 .

Η κοινή ανακοίνωση του Eurogroup που απέρριψε η Αθήνα - Διάψευση από Βαρουφάκη

0

FΤ: Η κοινή ανακοίνωση του Eurogroup που απέρριψε η Αθήνα - Διάψευση από Βαρουφάκη Ένα κείμενο, που σύμφωνα με τους Financial Times είναι η κοινή ανακοίνωση που συντάχτηκε μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup αλλά δεν έγινε αποδεκτό από την ελληνική κυβέρνηση δημοσίευσε η εφημερίδα. Το κείμενο ανέβασε στο twitter, και ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Peter Spiegel. «Είναι η δήλωση του Eurogroup στην οποία συμφώνησε ο Βαρουφάκης, αλλά η Αθήνα απέρριψε» έγραψε στο λογαριασμό του, για να πάρει άμεσα την απάντηση από τον υπουργό των Οικονομικών. Στο tweet - απάντηση ο Γιάνης  Βαρουφάκης σχολίασε «Mπορώ να προτείνω να απέχετε από αμφίβολες θέσεις (claims) βασισμένες σε ακόμα πιο αμφίβολες διαρροές; Είναι μάλλον απρεπές». Το κείμενο που παρουσιάζουν οι FT είναι το εξής: "Σήμερα το Eurogroup εξέτασε την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα και την κατάσταση του τρέχοντος προγράμματος προσαρμογής. Στο πλαίσιο αυτό, το Eurogroup έχει εμπλακεί σε εντατικό διάλογο με τις νέες Ελληνικές αρχές. Οι Ελληνικές αρχές έχουν εκφράσει την προσήλωσή τους σε μια ευρύτερη και ισχυρότερη διαδικασία μεταρρυθμίσεων που στόχο έχουν την διαρκή βελτίωση των προοπτικών ανάπτυξης. Την ίδια ώρα, οι Ελληνικές αρχές επανέλαβαν την κατηγορηματική δέσμευσή τους στις οικονομικές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές τους. Σε αυτή τη βάση, θα ξεκινήσουμε τώρα τεχνικές εργασίες για την περαιτέρω αποτίμηση των σχεδίων μεταρρύθμισης της Ελλάδας. Οι Ελληνικές αρχές έχουν συμφωνήσει να συνεργαστούν στενά και εποικοδομητικά με τα θεσμικά όργανα για να ερευνήσουν τις δυνατότητες παράτασης και επιτυχούς ολοκλήρωσης του παρόντος προγράμματος, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα σχέδια της νέας κυβέρνησης. Εάν (η συνεργασία αυτή) είναι επιτυχής θα καλύψει τον χρόνο ώστε οι Ελληνικές αρχές και το Eurogroup να εργαστούν πάνω σε ενδεχόμενες νέες συμβατικές ρυθμίσεις. Θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις μας στην επόμενη συνεδρίασή μας τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου". To αγγλικό κείμενο: Today the Eurogroup took stock of the current situation in Greece and the state of the current adjustment programme. In this context, the Eurogroup has engaged in an intensive dialogue with the new Greek authorities. The Greek authorities have expressed their commitment to a broader and stronger reform process aimed at durably improving growth prospects. At the same time, the Greek authorities reiterated their unequivocal commitment to the financial obligations to all their creditors. On this basis, we will now start technical work on the further assessment of Greece's reform plans. The Greek authorities have agreed to work closely and constructively with the institutions to explore the possibilities for extending and successfully concluding the present programme taking into account the new government's plans. If this is successful this will bridge the time for the Greek authorities and the Eurogroup to work on possible new contractual arrangements. We will continue our discussions at our next meeting on Monday 16 February. -Copy from, topontiki.gr .